Membership 2018

Because we have members in the three Belgian communities; the Flemisch community, the French community and the German-speaking community and because the Professional Association is the Belgian representative of the European Association, we opt to communicate in English.

Brussels, January 2018

Dear ECP holder, Dear colleague,

First of all, as president of the ABP-BVP, I would like to congratulate you as an ECP holder or as a joined member. As you allready know, the ABP-BVP is the Belgian National Awarding Organisation (NAO) and the Belgian National Umbrella Organisation (NUO) for the European Association for Psychotherapy (EAP).

One of the aims of the European Association for Psychotherapy is to establish an European Certificate of Psychotherapy (hereafter, the ECP), which will help ensure that psychotherapists are trained to the EAP’s standards and which will help guarantee the mobility of professional psychotherapists. This is in accordance with the aims of the World Health Organisation (WHO), the non-discrimination accord valid within the framework of the European Union (EU), and the principle of freedom of movement of persons and services.

However, having an ECP has some consequences:

* according to the Awarding Procedures 6.2.2.1.; you need to be/stay member of your national NUO-NAO

6.2.2.1.             On the recommendation of the appropriate National Awarding Organisation (NAO). The applicant needs to be a member of the NAO (or of an organisational member of the NAO) in their country…

* according to the Registration 7.4.; you need to be/stay member of your national NUO-NAO and fulfill your CPD:

7.4.       All registered practitioners (ERP) are required to be a member of a NAO or a suitable National or European Organisation linked to the EAP for quality assurance of Continuous Professional Development (CPD) (see blue frame below) and ethical practice. The details of the CPD requirements are the responsibility of the relevant NAO…

According to EAP’s regulations, the Belgian NAO-NUO, is responsible for the Belgian ECP-register, and needs to control the membership and CPD of his members, otherwise, an ECP would not have exclusive value.

In this way, invite you to initiate/renew your 2018 membership to the ABP-BVP.

The ABP-BVP will:

  • add you in her official register
  • add you on her membership list on her website
  • give positive advise to the EAP to extend your ECP Psychotherapist status

Dear colleagues, I hope you will then take action to (re)join us by paying the annual membership fee of a reduced 50,00 € (instead of 62,50 €) on account :

BE38 2100 6881 3872 – GEBABEBB

* please mention your name and your business registration number (earlier VAT nr., not bank account nr. : e.g. 0123.456.789)

After your payment, we will send you a personal membership card and an offical invoice.

Important: If you are a member of a professional association, ask whether your professional association already paid an ABP-BVP membership, because then you are automaticaly member of the ABP-BVP and you should not pay anything; ask them to send their most recent membership list where you are listed on.

Dear colleagues, I hope you will take action to (re)join us.

Kind regards,

Philippe Vrancken

president ABP-BVP

NAO-NUO for the EAP

 

La Plate-forme Psychothérapie

La Plate-forme Psychothérapie a été créée à l’initiative de l’ABP-BVP, comme un outil facilitant la mise en œuvre de ses idées et ses activités (voir site www.abp-bvp.be).

Son but est d’organiser et faciliter sur le plan régional, provincial et national, la coopération entre psychothérapeutes individuels ou en groupe de praticiens,  en créant une plate-forme d’échanges  en matière de formation, de pédagogie, de psychologie et de soins au sein du secteur de la santé mentale tant en Belgique qu’à l’étranger.

L’activité principale consiste notamment en l’échange d’avis, de demande d’expertise, de recommandations, d’informations pratiques que ce soit en matière de lecture, de formation, de participation à des séminaires, intervisions, de discussions de cas, de supervisions. Ces échanges se font lors de formation en groupes  (peer-groups) dans le but de pouvoir traiter les patients/clients de manière professionnelle et globale.

Les psychothérapeutes de toutes modalités et de toutes formations peuvent adhérer gratuitement à titre individuel ou en tant que groupe de praticiens. Les activités annoncés dans l’agenda donnent une possibilité de recevoir des points d’accréditation.

Plus d’information sur l’adhésion sur le site  www.platformpsychotherapie.be

Développement Professionnel Continu

La profession de psychothérapeute exige de développer en permanence tant ses connaissances théoriques et pratiques que sa connaissance de soi. Cette nécessité est inscrite dans le principe 2.c du Code d’Ethique.

L’EAP a élaboré les critères auxquels doit répondre le Développement Professionnel Continu (DPC) de tout psychothérapeute titulaire du Certificat Européen de Psychothérapie désireux d’en actualiser la validité.

Le DPC doit comprendre un minimum de 250 heures réparti sur une période de 5 ans, et porter sur différents éléments parmi ceux repris ci-dessous :

le suivi de formation professionnelle ou de cours supplémentaires en psychothérapie ; • le suivi de supervision individuelle ou en groupe concernant sa pratique psychothérapeutique, ou le suivi de séances d’intervision (cet élément devrait représenter 20% pour chaque année) ; • la participation ou la présence à des conférences, colloques, ateliers, séminaires et autres activités d’apprentissage en commun, portant sur la théorie ou la pratique de la psychothérapie (cet élément devrait représenter 30% pour chaque année) ; • des fonctions au sein d’associations professionnelles de psychothérapie comme membre du Conseil ou d’autres comités (cet élément ne peut compter pour plus de 10 heures chaque année) ; • la participation à des formations en psychothérapie en tant que superviseur, chercheur, professeur,… ; • la publication de livres et articles sur la psychothérapie (cet élément ne peut compter pour plus de 10 heures chaque année) ; • la poursuite de thérapies sur sa propre personne ou d’autres travaux de réflexions sur soi (méditation, retraite, conscientisation,…) ; • la participation à des activités de DPC ou de formation professionnelle dans des domaines liés à la psychothérapie, tels la psychiatrie, la psychologie, la sociologie, l’anthropologie, la psychopathologie, le nursing, les pratiques thérapeutiques spécialisées,…

Le minimum requis de 250 heures ne peut pas comporter plus 75 heures d’un même élément.

Il sera tenu compte des cas spécifiques comme celui d’un psychothérapeute ayant dû prendre une année sabbatique, ou celui d’une reprise d’activités après une longue période d’arrêt. En cas de pratique professionnelle à temps partiel, un système de pro-rata peut être envisagé.

Le développement professionnel continu est également une exigence de la législation belge en matière de psychothérapie. Toutefois les mesures d’application n’ont pas encore été discutées au Conseil Fédéral..

Conseil Supérieur de la Santé Mentale

Prévu par la nouvelle législation, le Conseil Supérieur de la Santé Mentale est constitué de 16 psychologues cliniciens, 4 orthopédagogues cliniciens et 8 médecins (principalement des psychiatres) membres effectifs  et autant de membres suppléants. Un équilibre linguistique et université-secteur est garanti.

Tous les membres y sont nommés comme expert à titre individuel. Notre Vice-président Paul Kestemont siège au sein du Conseil.

Ce Conseil a commencé ses travaux qui consistent à donner des avis en matière de santé mentale au Ministre de la Santé. Les membres sont élus pour une durée de 6 ans. La Ministre De Block a annoncé qu’il a été trop peu investi dans le domaine de la santé mentale et que désormais la santé mentale bénéficierait de 30 millions d’euros supplémentaires chaque année.

Actuellement, le Conseil de la Santé mentale travaille sur les critères d’agréments des psychologues cliniciens.

Symposium EAP “Ethics in Psychotherapy”

Symposium EAP “Ethics in Psychotherapy

Sunday: 25-February-2018 – Sigmund Freud University, Freudplatz 1, 1020 Vienna

Participation Fee:

70 € (for participants from Eastern Europe)

90 € (for participants from Western Europe)

10 € Deduction for Students:

10 € ‘Early Bird’ reduction (before 1st January 2018)

Contact Organizer:  Irena Bezic (idemodalje@post.htnet.hr)

Bookings to: EAP Head Office: Natalia Tereshchenko (info@europsyche.org)

Fees paid by: Cash on Day; or Bank Transfer to ‘EAP Ethics’

Beneficiary European Association for Psychotherapy

IBAN: AT684300035337340000 – BIC: VBOEATWW

Classification européenne

Classification européenne :  la psychothérapie comme profession autonome.

ESCO est la classification multlingues (26 langues!) reprenant les professions,compétences et qualifications au niveau européen. L’EAP discute directement avec les instances européennes en ce qui concerne la psychothérapie. La nouvelle classification sortira en 2018 et la psychothérapie y est annoncée comme une profession autonome et indépendante, ce qui va dans le sens de la Déclaration de Strasbourg !

Le texte provisoire portant sur le/la psychothérapeute est le suivant:

“ Psychotherapists assist and treat healthcare users with varying degrees of psychological, psychosocial, or psychosomatic behavioural disorders and pathogenic conditions by means of psychotherapeutic methods. They promote personal development and well-being and provide advice on improving relationships, capabilities, and problem-solving techniques. They use science-based psychotherapeutic methods such as behavioural therapy, existential analysis and logotherapy, psychoanalysis or systemic family therapy in order to guide the patients in their development and help them search for appropriate solutions to their problems. Psychotherapists do not have academic degrees in psychology or a medical qualification in psychiatry. It is an independent occupation from psychology, psychiatry, and counselling. “ 

Cotisation 2018

Chères et chers Membres et Collègues,

Cette période de l’hiver est l’occasion de vous présenter nos meilleurs vœux pour une heureuse année 2018, année qui devrait enfin marquer un tournant pour notre profession.

C’est également le moment de renouveler votre adhésion à votre association!  Cette année l’ABP-BVP a décidé de ramener les cotisations à 50 euros pour les membres individuels.

Pour une organisation, les cotisations restent inchangées à:

– 125 euros pour les organisations comptant au plus 19 membres,

– 250 euros pour les organisations ayant entre 20 et 100 membres,

– 500 euros pour les organisations de plus de 100 membres.

Les cotisations sont à verser dès à présent au compte de l’ABP-BVP:

IBAN:  BE38 2100 6881 3872 – BIC:    GEBABEBB

Veuillez indiquer votre numéro d’entreprise de la BCE en communication de votre virement. Merci.

Evidence Based Therapy versus Empirically Validated Psychotherapy

Evidence Based Therapy versus Empirically Validated Psychotherapy

In de gedragsregels die verplichten tot goede kwaliteit van het beroepsmatig handelen, worden therapeuten aangemaand om te handelen naar aanvaarde wetenschappelijke inzichten en volgens professionele en ethische standaarden. Het betekent ook dat hulpverleners rekening moeten houden met recente ontwikkelingen in hun vakgebied.

De meningen over ‘goede kwaliteit’ zijn verdeeld: de tijdgeest, ideologieën en scholenstrijd beïnvloeden de geestelijke gezondheidszorg. Er is een toenemende tendens om kwaliteitszorg te vereenzelvigen met ‘evidence based therapie’ (Leijssen, 2003). Evidence based begon in de geneeskunde in de jaren tachtig van vorige eeuw. “Evidence based is het gewetensvol, expliciet en oordeelkundig gebruik van wat op dit ogenblik als beste wetenschappelijke kennis beschikbaar is, bij het nemen van beslissingen over de zorg voor individuele patiënten. Het veronderstelt de integratie van individuele klinische expertise met de beste externe klinisch-wetenschappelijke kennis uit systematisch onderzoek.” (Sackett et al., 1996, cit. In Pieters, 1999, p. 85).

Na vele jaren van onderzoek, waarin verschillende therapierichtingen vergeleken werden op hun effectiviteit, kan men vanuit de beschikbare wetenschappelijke kennis besluiten dat er gemiddeld genomen weinig verschillen zijn tussen gedrags-, cognitieve, psychodynamische, interpersoonlijke, cliëntgerichte en experiëntiële therapie; en waar men wel verschillen vindt, blijken ze in hoge mate samen te hangen met de therapieverbondenheid van de hoofdonderzoeker (Luborsky et al., 2002).

De grote verdienste van het vergelijkingsonderzoek tussen verschillende behandelingskaders is de empirische bewijsvoering dat diverse therapievormen in effectiviteit nauwelijks voor elkaar onderdoen en dat cliënten met therapie het significant beter doen dan niet-behandelde controlegroepen.

Deze steeds weerkerende bevindingen beletten niet dat sommigen de territoriumstrijd voortzetten en vanuit een machtspositie opteren om behandelingen te verbannen die (nog) niet empirisch gevalideerd zijn.

De laatste editie van Bergin and Garfield’s Handbook of Psychotherapy and Behavior Change  (Lambert, 2004), zowat de bijbel van het psychotherapieonderzoek, liegt er nochtans niet om (vrij vertaald door de AIHP):

  • “Wetenschappelijke standaarden voor praktijkvoering zijn eerder gebaseerd op de subjectieve indrukken van leden van comités dan op wetenschappelijke bewijsvoering …”
  • “Lijsten van empirisch ondersteunende behandelvormen, zijn statisch en blijken enkel een valse garantie voor effectiviteit te zijn …”
  • “Het succes van een behandeling blijkt zeer sterk afhankelijk te zijn van de relatie, werkalliantie en stijl tussen cliënt en therapeut en niet van empirisch ondersteunde behandelvormen …”

“Empirisch gevalideerde methoden bestrijken slechts een beperkt gebied van de rijk geschakeerde praktijk, en de realiteit van de hulpverlening is heel wat complexer dan het toepassen van een behandelprotocol.” (Leijssen, 2011).

Recent ‘outcome’onderzoek stelt dat een positief behandelresultaat staat of valt met het ontwikkelen van een goede werkrelatie, waarvoor therapeut- en cliëntkenmerken doorslaggevend zijn (Orlinsky, Rennesrad & Willutzki, 2004). Hulpverleners die geen positieve werkrelatie kunnen opbouwen, of in stand houden met hun cliënten, behalen, ondanks de beste therapeutische technieken, geen goede resultaten (Norcross, 2002).

Daarnaast blijkt dat diverse therapeutische benaderingen gebruik maken van specifieke technische interventies die helpend zijn in welomschreven situaties, maar dat de impact van die interventies vooral bepaald wordt door de persoon die ze uitvoert. Lambert en Ogles (2004) verkiezen dan ook te spreken over “empirically validated psychotherapists, rather than empirically supported treatment” (p. 169).

Zorg voor kwaliteit zou dan kunnen betekenen dat iedere therapeut regelmatig enkele objectieve metingen uitvoert om de effectiviteit van zijn behandelingen te toetsen. Een vragenlijst die weergeeft of de werkalliantie ok is, kan reeds in een vroeg stadium signaleren of een therapie voldoende kans maakt bij een specifieke cliënt.

Opleidingen zouden hulpverleners kunnen verplichten (enkele van) hun behandelingen te evalueren aan de hand van een eenvoudige ‘outcome’batterij en daarnaast ook meer in detail te bestuderen wat helpende en storende elementen tijdens de behandeling precies inhouden. De goede gewoonte om af en toe een systematische bevraging bij cliënten te doen om de behandelresultaten te evalueren, kan tot de verantwoordelijkheid van elke therapeut behoren.

Empirisch feitenmateriaal dat de werkwijze van hulpverleners ondersteunt, zou niet alleen afhankelijk mogen zijn van academische en economische eisen, het zou vooral een professionele stimulans en garantie moeten bieden voor verdieping en verdere ontwikkeling van behandelvormen die beantwoorden aan nieuwe maatschappelijke noden. De kloof tussen onderzoek en praktijk is alleen te dichten als er met meer zorg gekeken wordt naar de onderzoeksresultaten en er tevens rekening gehouden wordt met de verzuchtingen van practici die meestal met de beste inzet van zichzelf aan dit beroep begonnen zijn. Therapeuten kunnen niet herleid worden tot technici die op commando een programma uitvoeren. De meeste hulpverleners willen echter wel dankbaar gebruikmaken van onderzoeksresultaten, als ze ondervinden dat het resulteert in een daadwerkelijke verbetering van hun werkwijze. Maar de explosie van wetenschappelijke informatie is niet gemakkelijk te verwerken voor de reeds overvraagde practicus (Pieters, 1999).

Uitvaardiging van kwaliteitseisen lijkt evident, maar goedwillende hulpverleners komen in de realiteit terecht in een spanningsveld van conflicterende belangen: patiënten zien, administratie verzorgen, vakliteratuur bijhouden, teamoverleg … Waaraan de schaarse tijd bij voorkeur besteden? Het behoort tot de ethiek van de verantwoordelijkheid om bewuste keuzes te maken. Individuele hulverleners, maar ook de organisaties waarin zij werken en de samenleving als geheel moeten prioriteiten stellen, waarbij ze hun keuzes kunnen verantwoorden. Zorg voor kwaliteit impliceert dan, misschien paradoxaal, ook het omgaan met beperkingen en de erkenning dat mooie idealen in de praktijk niet altijd te realiseren zijn.

 

 

 

 

 

ABP-BVP Terug Actief in Hoge Raad voor de Zelfstandigen en KMO

De Hoge Raad voor de Zelfstandigen en de KMO

Na een jaar afwezigheid, omwille van de nieuwe criteria van de FOD Economie, heeft de ABP-BVP opnieuw haar kandidatuur gesteld als lid van de Hoge Raad voor de Zelfstandigen en de KMO.

Wat zijn de voordelen van een erkenning?

  1. Deelnemen aan de werkzaamheden van de HRZKMOEen erkende organisatie krijgt een vertegenwoordiging in de Hoge Raad. Dat laat haar toe:
    • betrokken te zijn bij de werkzaamheden van de Raad;
    • problemen aan te kaarten die haar aangaan;
    • de adviezen van de Hoge Raad te beïnvloeden;
    • haar stem te laten horen op het federale beleidsniveau.
  2. VertegenwoordigingZowel voor de eigen en potentiële leden als voor privé- en publieke gesprekspartners, is de erkenning een bewijs van representativiteit en effectieve werking van een erkende organisatie.
  3. ZichtbaarheidWanneer de overheid rechtstreeks in contact wil treden met een beroeps- of interprofessionele organisatie, richt zij zich in de eerste plaats tot erkende organisaties. De erkenning kan soms een voorwaarde zijn om als organisatie in bepaalde commissies of raden te mogen zetelen.
  4. Bescherming van de titels verbonden aan de mandaten of functies bij de Hoge RaadEen strafsanctie is voorzien tegen iedere persoon die een van de titels gebruikt zonder er het recht toe te hebben.

 

Ledenlijst in Sectorcommissie 13 – Medische en Paramedische Beroepen: lijst

 

Ph. Vancken